Αιολική Ενέργεια: Φίλος ή Εχθρός; ένας οδηγός από πολίτες για πολίτες (μέρος Α΄)

Στον οδηγό αυτό, ξεδιπλώνονται  τα κύρια επιχειρήματα της αιολικής βιομηχανίας, που είναι όμοια σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, και  τα συνήθη παράπονα που διατυπώνονται από τοπικές κοινωνίες, όπου έχουν εγκατασταθεί αιολικοί σταθμοί. Είναι γραμμένος από πολίτες που ζουν κοντά σε αιολικούς σταθμούς και γι’ αυτό είναι βασική πηγή για αυτούς που επηρεάζονται από βιομηχανικούς αιολικούς  σταθμούς ή εμπλέκονται σε σχετικές αποφάσεις . Ο οδηγός αυτός είναι διαθέσιμος στα αγγλικά και μπορείτε να τον ‘κατεβάσετε’ πατώντας πάνω στο εικονίδιο ή πατώντας εδώ.  Μετάφραση: Μαρία Μπαρέλη-Γαγλία. Στη συνέχεια παρατίθενται εν συντομία τα κύρια σημεία του οδηγού αυτού.

Δημιουργία θέσεων εργασίας

«Η πράσινη ενέργεια προσθέτει θέσεις εργασίας στην οικονομία». Η πρόταση αυτή στηρίζεται στην ιδέα ότι «οποιαδήποτε δουλειά είναι καλή δουλειά». Στη πραγματικότητα η δημιουργία αυτών των θέσεων εργασίας προϋποθέτει κρατικές ή ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και σημαντικές φορολογικές απαλλαγές προκειμένου να διατηρηθεί η βιομηχανία αυτή. Οι θέσεις αυτές παύουν όταν το κράτος αποσύρει τις επιδοτήσεις.

Έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότερες θέσεις εργασίας δημιουργούνται στα «βρώμικα» πεδία εργασίας- εξορύξεις μετάλλων και ορυκτών, κατασκευή και εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών. Οι ανεμογεννήτριες απαιτούν σημαντική συντήρηση και αναβαθμίσεις. Ενώ είναι πολύ δύσκολο να υπολογίσει κανείς πόσο διοξείδιο του άνθρακα (CO2) εκπέμπεται από τα παραπάνω, οι δαπάνες σε γη, η παραγωγή CO2 κ.λ.π. είναι σίγουρα τεράστιες. Εφόσον απαιτούνται χιλιάδες ανεμογεννήτριες για τη παραγωγή μικρών ποσοτήτων ηλεκτρισμού και θα πρέπει να γίνουν επιπλέον γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, κ.λ.π., τα μαθηματικά που εμπλέκονται είναι περισσότερο περίπλοκα από το «οι ανεμογεννήτριες εξοικονομούν CO2″. Πόσο διοξείδιο παράγεται από τις εξορύξεις ορυκτών και μετάλλων, τη κατασκευή α/γ κ.ο.κ.; Πόσες ‘βρώμικες’ θέσεις εργασίας απαιτούνται για τη δημιουργία και συντήρηση μιας ανεμογεννήτριας; [Στη περίπτωση της Ελλάδας, αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτές οι θέσεις εργασίας δεν θα είναι στη χώρα μας, αλλά στη Γερμανία, εκεί που κατασκευάζονται οι α/γ]. 

Ζητήματα της γης

Ο άνεμος είναι άφθονος και δωρεάν. Αντίθετα η γη όπου τοποθετούνται οι ανεμογεννήτριες δεν είναι. Η αιολική ενέργεια απαιτεί τεράστια έξοδα για γη (στη περίπτωση της Ελλάδας που παραδίδεται στη διεθνή ληστοσυμμορία των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, απαιτεί την αρπαγή των εκτάσεων αυτών) και αυτό για τη παραγωγή μικρής ποσότητας ενέργειας. Οι επιχειρηματίες που ασχολούνται με αιολικά προωθούν συχνά την ιδέα της «πολλαπλής χρήσης»: μπορεί κανείς να βόσκει, να κυνηγά, να καλλιεργεί, η άγρια ζωή μπορεί να συνυπάρχει με αυτές.

Όμως οι ανεμογεννήτριες μπορούν να χαλάσουν – και έτσι συνήθως γίνεται- με καταστροφικές συνέπειες για τη γύρω περιοχή και επιπλέον μπορούν να εκτοξεύσουν μεγάλα κομμάτια πάγου το χειμώνα. Σε μερικές περιοχές γίνεται περίφραξη της περιοχής γύρω από τις α/γ (επιπλέον 300 πόδια ή περισσότερο) ακόμα κι αν είχαν υποσχεθεί στους αγρότες ότι θα θέριζαν κάτω από τις α/γ. Δηλαδή η απώλεια αγροτικής ή κτηνοτροφικής γης δεν ήταν μέρος της αρχικής συμφωνίας. Σπάνια παραμένει άγρια ζωή στη περιοχή και ακόμα πιο σπάνια αυτή επιστρέφει. Και ένα πράγμα που σίγουρα στοιχίζουν οι ανεμογεννήτριες είναι το κυνήγι, καθώς δεν είναι δυνατόν να ΄πετούν’ σφαίρες ανάμεσά τους. Υπάρχει επίσης το θέμα των δασών που αποψιλώνονται, ιδίως σε κορυφογραμμές για να τοποθετηθούν οι α/γ. Η πανίδα χάνει την χλωρίδα που χρειάζεται για να επιβιώσει. Υπάρχουν ομάδες πολιτών που αντιτίθεται στην εξόρυξη άνθρακα πάνω σε κορυφογραμμές αλλά υποστηρίζουν τη τοποθέτηση α/γ. Όμως η  καταστροφή οικότοπων είναι καταστροφή οικότοπων, άσχετα από την αιτία που τη προκαλεί. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι οι ανεμογεννήτριες κάνουν μικρότερη ζημιά από τα ορυχεία, οπότε είναι εντάξει να καταστρέψουμε κάποιες από τις κορυφογραμμές αλλά όχι πάνω από μια ορισμένη ποσότητα. Όμως ποιος αποφασίζει πόσο είναι η πολύ ή λίγη καταστροφή;

Η καλλιέργεια της γης δεν είναι πλήρως συμβατή με τις α/γ. Κτήματα χωρίζονται, επιφανειακά και υπέδαφος αναμειγνύονται, γη χάνεται για τη μετατροπή της σε δρόμους πρόσβασης. Οι α/γ μπορούν επίσης να επηρεάσουν τα αρπαχτικά πουλιά, αυξάνοντας για παράδειγμα το αριθμό των ποντικιών και κατά συνέπεια αυξάνοντας τις ανάγκες σε χρήση φυτοφαρμάκων και άρα το κόστος για τη καλλιέργεια της γης. Αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι οι ιδιοκτήτες γης να μηνύουν τις αιολικές εταιρείες, αυξάνοντας το κόστος της ενέργειας ή οι αγρότες να εγκαταλείπουν τη γης τους.

Εξορύξεις και άλλες «περιβαλλοντικά φιλικές» πλευρές των ανεμογεννητριών:

Η υποστήριξη της αιολικής ενέργειας (σε μεγάλες κλίμακες) σημαίνει ότι υποστηρίζουμε την εξόρυξη σιδηρομεταλλευμάτων, βωξίτη, χαλκού, σπάνιας γαίας και τη δημιουργία νταμάριων ασβεστόλιθου και χαλικιών. Απαιτούνται τόνοι υλικών ανά ανεμογεννήτρια και κάθε αιολικός σταθμός έχει 20, 30, ακόμα και 60 ή 100 α/γ. Περιβαλλοντολόγοι που αντιτίθεται σε εξορύξεις αλλά υποστηρίζουν τις ανεμογεννήτριες, στη πραγματικότητα υποστηρίζουν τις εξορύξεις. Συχνά τροπικά δάση αντικαθίστανται από λατομεία. Όμως η σύγχρονη ώθηση προς υβριδικά αυτοκίνητα και ανεμογεννήτριες, ή τα ηλεκτρονικά που «γίνονται πράσινα» μπορούν στη πραγματικότητα να μειώσουν τα τροπικά δάση πιο γρήγορα απ’ ό,τι οι άλλες δραστηριότητες. Και αυτό διότι χρειάζονται πολλά υλικά ανά ανεμογεννήτρια και μεγάλος αριθμός ανεμογεννητριών για τη παραγωγή μικρών ποσοτήτων ενέργειας. Αυτό το αντίτιμο δεν μπορεί να απεμποληθεί ως το «κόστος για τη σωτηρία του πλανήτη από τα ορυκτά καύσιμα», αλλά πρέπει να συνυπολογιστεί. Όμως σπάνια τα διάφορα μοντέλα υπολογισμού του «αποτυπώματος άνθρακα» λαβαίνουν υπόψη τα νούμερα αυτά.

Ένα επιχείρημα που ακούγεται συχνά είναι ότι γενικά «το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται για τη κατασκευή μιας ανεμογεννήτριας αναπληρώνεται σε 2 με 5 χρόνια». Ας δούμε όμως με πραγματικά νούμερα πόσο διοξείδιο του άνθρακα παράγεται στην εξόρυξη, κατασκευή, μεταφορά κ.λ.π. και πόσοι οικότοποι και δάση χάνονται για εξορύξεις, δρόμους και εργοστάσια κατασκευής και μετά μπορούμε να αποφασίσουμε πόσο πραγματικά φιλικές είναι στο περιβάλλον.

Η εξόρυξη σπάνιας γαίας θεωρείται ιδιαίτερη επικίνδυνα λόγω της ραδιενέργειας που εκπέμπεται στα ορυχεία σπάνιας γαίας και εξαιτίας των χημικών που απαιτούνται για την επεξεργασία των μετάλλων αυτών. Η Κίνα έχει ουσιαστικά το μονοπώλιο στις εξορύξεις και επεξεργασία σπάνιας γαίας και εφόσον οι Η.Π.Α. δεν θέλουν να αντικαταστήσουν την εξάρτηση για πετρέλαιο με την εξάρτηση από τη Κίνα για σπάνια γαία, θα χρειαστούν να ξεκινήσουν εξορύξεις στις Η.Π.Α. Οικολογικές οργανώσεις όπως η Greenpeace αντιτίθεται στις εξορύξεις σπάνιας γαίας, αλλά υποστηρίζουν τις ανεμογεννήτριες. Αλλά δεν μπορείς να έχεις α/γ χωρίς εξορύξεις. 

Οι ανεμογεννήτριες απαιτούν δρόμους πρόσβασης και τόνους τσιμέντων. Οπότε να περιμένετε να δείτε περισσότερα βουνά να κόβονται για τις ανάγκες σε χαλίκια, εξοπλισμούς εξόρυξης, νέα νταμάρια κ.λ.π.

Οι φτερωτές των α/γ κατασκευάζονται από υαλονήματα και σε πολλές περιπτώσεις από εποξείδια. Ποιες είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτής της διαδικασίας; Αναφορές λένε ότι η Ιαπωνία τελειοποιεί τις μεθόδους ανακύκλωσης μαγνητών σπάνιας γαίας. Αυτό είναι καλό, αλλά μέχρι να δημιουργηθεί πλεόνασμα μαγνητών σπάνιας γαίας, οι εξορύξεις θα συνεχίζονται. Με τη Κίνα και τις Ινδίες να αυξάνουν δραματικά τις ενεργειακές τους ανάγκες, μοιάζει πιθανόν ότι θα χρειαστεί μια τεράστια ποσότητα εξόρυξης για τη κατασκευή αυτών των «φιλικών» α/γ πριν η ανακύκλωση να μπορέσει να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζητούμενη ποσότητα.

Πολύ άνεμος:

Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε για τις μέρες που φυσάει πολύ ότι «τουλάχιστον χρησιμοποιούμε τον άνεμο». Αυτό που δεν γίνεται συνήθως κατανοητό είναι το στενό παράθυρο των ταχυτήτων του ανέμου που πραγματικά παράγει σημαντικές ποσότητες ηλεκτρισμού. Λιγότερα από 7 με 9 μίλια την ώρα (2 με 3 μποφόρ) και δεν παράγεται καθόλου ηλεκτρισμός. Πάνω από 55 με 65 μίλια την ώρα (10-11 μποφόρ) και δεν παράγεται καθόλου ηλεκτρισμός. Η μέγιστη παραγωγή συμβαίνει όταν φυσάει με 25-30 μίλια την ώρα (6-7 μποφόρ). Να θυμάστε ότι οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται 200 με 400 πόδια πάνω από το έδαφος, όπου ο άνεμος φυσά με διαφορετικές ταχύτητες απ’ ότι στο έδαφος. Ούτε μια περιστρεφόμενη α/γ σημαίνει ότι παράγεται ρεύμα. Με μεγάλες ταχύτητες ανέμου, οι ανεμογεννήτριες «clutch out» -δηλαδή γυρνούν χωρίς να παράγουν ενέργεια.

Θάνατος πουλιών

Ήταν ενδιαφέρον που ανακαλύψαμε ότι η Audubon Society δεν έχει πρόβλημα με  τη κατακρεούργηση κουκουβάγιων ή νυχτερίδων. Η «λογική» πίσω από αυτό είναι ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι τόσο σοβαρή που μερικά δεκάδες χιλιάδες νεκρά πουλιά είναι η αναγκαία τιμή για να σταματήσουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Συν τα αυτοκίνητα σκοτώνουν πουλιά όλη την ώρα. Αυτό είναι αλήθεια και μάλιστα το να απαγορευόταν η χρήση αυτοκινήτων δεν θα μείωνε μόνο την εκπομπή ρύπων, αλλά θα έσωζε και πουλιά. Φυσικά αυτή η μάχη είναι αδύνατον να κερδηθεί. Έτσι, οι ανεμογεννήτριες θεωρούνται αποδεκτές γιατί κάνουν τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι βοηθούν τον πλανήτη θυσιάζοντας λίγα.

Ωστόσο, πριν καταδικάσει κανείς χιλιάδες πουλιά σε φριχτούς θανάτους, θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι αυτό το όργανο θανάτου αξίζει πράγματι τον κόπο. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι οι εκπομπές CO2 έχουν μειωθεί σημαντικά από τη χρήση α/γ μέσα σε μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντίθετα, τα πουλιά εμφανίζονται να σκοτώνονται χωρίς να έχουμε σημαντικές μειώσεις CO2 και μικρή παραγωγή ενέργειας. Αρκετοί αναγνωρίζουν το πρόβλημα αυτό. Δεν είναι μόνο οι «ΝΙΜΒΥ’s» (αυτοί που έχουν το Not in my Back Yars Syndrome) που ρωτούν αν το σκότωμα των πουλιών και των νυχτερίδων νομιμοποιείται. Αν επιτρέπεται να σκοτώνουν οι ανεμογεννήτριες πουλιά χωρίς να επιβάλλεται στις εταιρείες πρόστιμο, τότε θα πρέπει να επιτραπεί η ίδια πρακτική για θερμο-ηλεκτρικά εργοστάσια.

Θόρυβος

Το ζήτημα του θόρυβου είναι δύσκολο. Το αποδεκτός επίπεδο θορύβου ποικίλει με το άτομο. Ένα άτομο μπορεί να μην έχει πρόβλημα να ζει κοντά σε ράγες τρένου, άλλο θα μπορούσε να είναι δυστυχισμένο. Ένα μεγάλο πρόβλημα των ανεμογεννητριών είναι ότι συχνά επιτρέπονται σε κατοικημένες περιοχές, σε περιοχές όπου κατέφυγαν οι άνθρωποι για να φύγουν από τη βιομηχανία ή τα αστικά κέντρα. Με το να αποκαλούνται οι περιοχές με ανεμογεννήτριες ‘φάρμες’,  η βιομηχανία προσπαθεί να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι διαφέρουν από τα τεράστια βιομηχανικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.  Οι φάρμες αντίθετα είναι ήσυχες, με αναμενόμενους θόρυβους. Όχι όμως οι ανεμογεννήτριες. Σύμφωνα με το Capenews.net, η Falmouth, MA κλείνει τις ανεμογεννήτριες όταν ο άνεμος είναι πάνω από 22 μίλια την ώρα (5 μποφόρ) για να μειωθούν τα παράπονα για τον θόρυβο. Οι περισσότερες γραφικές απεικονίσεις δείχνουν ότι αυτή τη ταχύτητα είναι κοντά στο σημείο που οι ανεμογεννήτριες παράγουν τον περισσότερο ηλεκτρισμό. Δηλαδή, οι ανεμογεννήτριες κλείνουν μόλις αρχίσουν να παράγουν στα αλήθεια ρεύμα. Το αποτέλεσμα είναι να δαπανώνται εκατομμύρια δολάρια για τη παραγωγή λίγης ηλεκτρικής ενέργειας, σε βάρος των πολιτών που βοήθησαν να πληρωθούν αυτές οι α/γ.

συνέχεια στο μέρος Β’ 

Advertisements
This entry was posted in στο διαδίκτυο, Οικονομικές και Κοινωνικές, Περιβαλλοντικές, Υγεία και Ποιότητα Ζωής and tagged , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Αιολική Ενέργεια: Φίλος ή Εχθρός; ένας οδηγός από πολίτες για πολίτες (μέρος Α΄)

  1. Ο/Η archaeopteryx λέει:

    Το μέγα παραμύθι είναι ότι οι ανεμογεννήτριες παράγουν ΧΡΗΣΙΜΟ ρεύμα. Αναφέρουν πχ πόσες μεγαβατώρες παρήγαν σε ένα χρόνο ή σε ένα μήνα. Αυτό είναι παραπλανητικό, γιατί δεν αναφέρει πόσο συμβατικό καύσιμο υποκατέστησαν. Το ότι «μπόρεσαν» και και παρήγαν Χ μεγαβατώρες σε έναν χρόνο ΔΕΝ σημαίνει ότι υποκατέστησαν (στην πράξη, όχι θεωρητικά) και ισοδύναμο καύσιμο.

    Αυτό είναι συνέπεια του ότι η ζήτηση στο δίκτυο είναι δεδομένη (με την όποια μεταβολή της στην διάρκεια του 24ώρου, ή του έτους) ενώ η μεταβολή στην αιολική ενέργεια είναι τυχαία και άσχετη με την ζήτηση, ακόμα κι αν έχουμε τέλειες μετεωρολογικές προβλέψεις. Το δίκτυο δεν αντέχει περίεργες αυξομειώσεις. Ακόμα κι αν ο αέρας προβλέπεται σταθερός, ποτέ δεν είναι. Σημερα πχ φυσάει 7 μποφόρ στην Ικαρία. Αυτό είναι μεταξύ 50 και 61 χλμ/ώρα. Η διαφορά σε ηλεκτροπαργωγή ωστόσο πάει με την ταχύτητα του αέρα στον κύβο! Το 50 με το 61 έχουν διαφορά 82%! Σχεδόν διπλασιασμός! Σε ένα μήνα — και έχουμε πολλούς τέτοιους — έχουμε μέρες με 5άρια και με 7άρια, η μεταβολή στην ηλεκτροπαραγωγή είναι +/- 830%. Αυτές οι μεταβλητότητες είναι που κάνουν τα αιολικά άχρηστα (εκτός εάν είναι ασήμαντο και αμελητέο ποσοστό στο δίκτυο).

    Η πρεμούρα λοιπόν να διασυνδεθεί η Ικαρία δεν είναι για να έχει φτηνό ρεύμα η Ικαρία, αλλά για να μπορούν να παραμείνουν αμελητέες οι 100 ανμεογεννήτριες του κάθε κρατικοδίαιτου. Και όταν έχει γεμίσει η Ελλάδα, πάλι ΔΕΝ θα μπορούν 2000 ή 4000 αιολικά μεγαβάτ να υποκαταστήσουν ούτε τον πιο μικρό λιγνιτικό σταθμό. Και εάν κλείνουμε λιγνιτικούς, απλά θα εισάγουμε από Βουλγαρία και Τουρκία. Η Ικαρία γίνεται ένας διακομετακομιστικός σταθμός, και συμπτωματικά και ΜΟΝΟ παρασιτικά, βάζουν και κάποιον να εισπράτει αιολικές επιδοτήσεις, σε βάρος της Ικαρίας (και της κάθε Ικαρίας, ή Λακωνίας ή Κρήτης). Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα.

    • Ο/Η κεραμέ ικαρίας λέει:

      Ενδιαφερουσα η όλη αναπτυξη,αν και δεν εχω καταλαβει το σημειο με τις μεταβλητοτητες που παραθετεις.Στην ικαρια που τυχαινει να γνωριζω,συμβαινει το εξης:υπαρχει εγκατεστημενη α/γ ιδιωτη της ταξεως των 600kw.Οταν η μεγιστη ζητηση ειναι στα 8.5-9 MW,καταλαβαινει κανεις οτι οταν οι καιρικες συνθηκες το επιτρεπουν και παραγει το μεγιστό της,αυτο για τον τοπικο σταθμο παραγωγης σημαινει μειων μια ντηζελομηχανη σε λειτουργια.Ομως συμβαινουν τα εξης 2 παραδοξα:1) η α/γ ειναι συνδεμενη απευθειας στο δικτυο τασης της ικαριας και οχι μεσω του τοπικου σταθμου,ωστε να γινεται αρμονικη κατανομη του παραγωμενου φορτιου της.Αυτο εχει ως αποτελεσμα οτι οταν πεσει αποτομα ο αερας(αρα και το παραγωμενο φορτιο της)να παρατηρειται σημαντικη αυξομειωση τασης και συχνοτητας,με οτι αυτο συνεπαγεται τοσο για τις εγκαταστασεις του σταθμου οσο φυσικα και για τους καταναλωτες.2)ειναι λειτουργικα αδυνατο για το σταθμο να εχεις φουλ παραγωγη της α/γ και φουλ παραγωγη τις μοναδες που λειτουργουν.Αρα πρεπει απο πλευρας σταθμου να προβλεπεται τυχον πτωσης της παραγωμενης ισχυος της α/γ,ανα πασα στιγμη,δηλαδη να εχεις «αερα»στις μηχανες ωστε να μπορεσουν να υποδεχτουν ομαλα το φορτιο απο την α/γ,αλλιως…black-out

  2. Καλοπροαίρετη ερώτηση…Θετικά προκύπτουν από τη χρήση ΑΠΕ και συγκεκριμένα Ανεμογεννητριών?

    • Ο/Η archaeopteryx λέει:

      Βεβαίως! Κάνουν τζίρους οι αιολικές βιομηχανίες στην Γερμανία, Δανία και Ισπανία, βγάζουν γρηγρα φράγκα οι έλληνες αιολικοί «επιχειρηματίες» (από την μεαπώληση των αδειών), κάτι χάντρες και καθρεφτάκια στους ΟΤΑ (άντε και κανένα χωματουργικό και κανένα μπετό από ντόπιους).

      Επίσης, εάν τύχει να φυσάει στρωτά σε ώρα αιχμής (π.χ 2-5 τα απογεύματα του Ιουνίου με κάυσωνα) τότε θεωρητικά μειώνει την ζήτηση αιχμής του δικτύου (είτε είναι Υ/Η είτε αέριο). ΑΛΛΑ: Σημείωσε, κάθε αιολικό μεγαβάτ κοστίζει 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Μπροστά. Χώρια τόκοι, και έξοδα. Αυτό είναι «δανειο» που ξεπληρώνεις μαζί με τις αμοιβές και τα καθρεφτάκια στον λογαριασμό της ΔΕΗ.

      • Ο/Η κεραμέ ικαρίας λέει:

        δηλαδη η Ικαρια,αρα οι ντοπιοι,δεν θα εχει…δωρεαν ρευμα και 1,5 εκατομυριακι στην τσεπη για εργα…αναπτυξης? τι κριμα…και ειχα εναποθεσει τις ελπιδες μου γι αυτο στις εξαγγελιες του δημαρχου μας….

    • Ο/Η archaeopteryx λέει:

      και μόλις είδα και την φωτό σου… ΔΕΝ κάνουν καθόλου καλό στους μαυροπετρίτες, ή τις γερακίνες,

  3. Παράθεμα: Αιολική Ενέργεια: Φίλος ή Εχθρός; ένας οδηγός από πολίτες για πολίτες (μέρος B΄) | Πρωτοβουλία Πολιτών για τη Διάσωση του Πράμνειου Όρους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s